Binczarowa – Zima 2012

Piątek, 24 lutego                                                                  LODOWISKO w Krynicy

Wyjazd spod kościoła o godz. 9³⁰;

Koszt przejazdu i ślizgawki: 18 zł/os;

Przy zapisach (w Domu Kultury) wymagane jest uiszczenie opłaty i doręczenie zgody rodziców.

Próba Misterium

godz. 18¹⁵, akty: „Ogród Oliwny”, „Na dziedzińcu Kajfasza”, „U Piłata”.

 Sobota, 25 lutego                                                                            Próba Misterium

godz. 18⁰⁰, akty: „Wieczernik”, „Wieczernik po zmartwychwstaniu”.

Filed under: Uncategorized ]]> http://binczarowarsmblog.wordpress.com/2012/02/19/ferie-z-wiejskim-domem-kultury/feed/ 0 wielgut http://binczarowarsmblog.wordpress.com/2012/02/19/vii-niedziela-zwykla/ http://binczarowarsmblog.wordpress.com/2012/02/19/vii-niedziela-zwykla/#comments Sat, 18 Feb 2012 22:01:30 +0000 niezapominajkaa1 http://binczarowarsmblog.wordpress.com/?p=463 Czytaj dalej →]]> Gdy po pewnym czasie Jezus wrócił do Kafarnaum, posłyszeli, że jest w domu. Zebrało się tyle ludzi, że nawet przed drzwiami nie było miejsca, a On głosił im naukę. Wtem przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i przez otwór spuścili łoże, na którym leżał paralityk. Jezus, widząc ich wiarę, rzekł do paralityka: Synu, odpuszczają ci się twoje grzechy. A siedziało tam kilku uczonych w Piśmie, którzy myśleli w sercach swoich: Czemu On tak mówi? On bluźni. Któż może odpuszczać grzechy, prócz jednego Boga? Jezus poznał zaraz w swym duchu, że tak myślą, i rzekł do nich: Czemu nurtują te myśli w waszych sercach? Cóż jest łatwiej: powiedzieć do paralityka: Odpuszczają ci się twoje grzechy, czy też powiedzieć: Wstań, weź swoje łoże i chodź? Otóż, żebyście wiedzieli, iż Syn Człowieczy ma na ziemi władzę odpuszczania grzechów – rzekł do paralityka: Mówię ci: Wstań, weź swoje łoże i idź do domu! On wstał, wziął zaraz swoje łoże i wyszedł na oczach wszystkich. Zdumieli się wszyscy i wielbili Boga mówiąc: Jeszcze nigdy nie widzieliśmy czegoś podobnego.

(Mk2,1-12)

„I przyszli do Niego z paralitykiem, którego niosło czterech. Nie mogąc z powodu tłumu przynieść go do Niego, odkryli dach nad miejscem, gdzie Jezus się znajdował, i poprzez otwór spuścili nosze, na których leżał paralityk.”

Panu Jezusowi wprost do stóp spuszczono na sznurach paralityka na łożu. Jakie to szczęście być Jego podrzutkiem, choćby się spadło na Niego na zbitą głowę, z góry na dół.

Spróbujmy jednak domyślić się, co by było dalej, kiedy paralityk wracał ze swoim łożem do domu. Może szedł dziarsko poprzez ulice miasteczka? Odnalazł swój dom, wspinał się po schodach lub drabinie, nie trzymając się poręczy.

Cud do końca jest cudowny, a im bardziej niemożliwy, tym bardziej prawdziwy. Dotarł do miasteczka, ułożył łoże na podłodze. Oczywiście, nie wiemy, ale może teraz z kolei jego mieszkanie zaczęły oblegać tłumy.

Ilu chciałoby widzieć cud po dokonanym cudzie, aby sprawdzić. Może i teraz zamiast wstawać w ogonku przed jego drzwiami, zaczęliby wciskać się przez dach poza kolejką, żeby zobaczyć cudownie uleczonego?

Co z Jezusem? Pozostał sam w domu, bez dachu nad głową, bo dach rozebrali, tłumy odeszły.

Prosimy Jezusa o cud i wysłuchani uciekamy z cudem, zostawiając Go samego.

Ks. Jan Twardowski

- Bardzo ciekawy Film, środa (22 lutego), godz. 14.00.

- akty: “Ogród Oliwny”, “Na dziedzińcu Kajfasza” i “U Piłata” - piątek (24 lutego), godz. 18.15
osoby:  Anioł, Szatan, Judasz, Piotr, Jan, Jakub, Nahum, Setnik, żołnierze, Tłum, Odźwierna I, Odźwierna II, Kajfasz, Annasz, Piłat, Żona Piłata, Barabasz, Szymon Cyrenejczyk, Weronika, płaczące Niewiasty.

- akty: “Wieczernik” i “Wieczernik po zmartwychwstaniu” - sobota (18 lutego), godz. 18.00
osoby: Nikodem, Jezus, wszyscy Apostołowie, Maryja, Maria Magdalena, Anioł.

- akty: “W Pałacu Kajfasza” i “Najwyższa Rada” – piątek (17 lutego), godz. 18.00
osoby:  Kajfasz, Nahum, Nikodem, Józef z Arymatei, Annasz, Judasz.

- akty: “Wieczernik” i “Wieczernik po zmartwychwstaniu” – sobota (18 lutego), godz. 16.00
osoby: Nikodem, Jezus, wszyscy Apostołowie, Maryja, Maria Magdalena.

(Mk1,40-45)

„Wtedy przeszedł do niego trędowaty i upadając na kolana, prosił Go: „Jeśli chcesz możesz mnie oczyścić”. Zdjęty litością, wyciągnął rękę, dotknął go i rzekł do niego: „Chcę, bądź oczyszczony!”

Trędowaty sam nie mógł się wyleczyć. Pomagała mu wiara w moc i miłość Pana Jezusa.

Łaska Boża jest do zbawienia każdemu potrzebna.

Chrześcijaństwo głosi: zbawienie przychodzi z zewnątrz. Nikt nie może się sam zbawić. Jogowie na Wschodzie uważają, że mogą stać się świętymi własnym wysiłkiem. Tymczasem według słów Ewangelii człowiek jest skazany na Pana Jezusa. Jeżeli odrzuci tę prawdę- może popaść w smutek, że się już nigdy nie poprawi, pozostanie zły. Ale jest łaska Boża, która wszystko zmienia.

Ks. Jan Twardowski

- akty: “W pałacu Kajfasza”, “Najwyższa Rada”, “Na dziedzińcu Kajfasza”, “U Piłata”.

Sobota, 11 lutego – g. 16.00

- akty: “Wieczernik”, “Wieczernik po zmartwychwstaniu”.

(Mk1,29-39)

„ Zaraz po wyjściu z synagogi przyszedł z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja. Teściowa zaś Szymona leżała w gorączce. Zaraz powiedzieli Mu o niej. On podszedł  i podniósł ją, ująwszy za rękę, a opuściła ją gorączka. I usługiwała im. Z nastaniem wieczora, gdy słońce zaszło, przynosili do Niego wszystkich chorych i opętanych; i całe miasto zebrało się u drzwi” (Mk 1, 29-33)

W historii opisanego w Ewangelii jednego dnia, spotykamy się z Jezusem nieustającej pomocy. Po rannej modlitwie poszedł w południe do domu Szymona i uleczył kobietę z gorączki. Uleczył biorąc ją za rękę.

Ręka Jezusa stale wyciąga się ku nam, chce nam przyjść z pomocą. Jak często nie chcemy jej zobaczyć i widzimy tylko swoją łapę.

Ks. Jan Twardowski

Komentarz:

„Był właśnie w ich synagodze człowiek opętany przez ducha nieczystego. Zaczął on wołać: Czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić. Wiem, kto jesteś: Święty Boży. Lecz Jezus rozkazał mu surowo: Milcz i wyjdź z niego. Wtedy duch nieczysty zaczął go targać i z głośnym krzykiem wyszedł z niego.”
Wydaje się, że tak jak człowiek miotany złym duchem, tak cały świat jest przez niego dręczony. Zły duch krzyczy o bombach, atomach, nocy nuklearnej, terrorystach, wojnach gwiezdnych. Zgroza! Pozostaje tylko jedno: modlitwa i pociecha- prędzej czy później diabła wezmą diabli!
Ks. Jan Twardowski

Komentarz:
„Jezus rzekł do nich: „ Pójdźcie za Mną, a sprawię, że się staniecie rybakami ludzi”. I natychmiast zostawili sieci i poszli za Nim.”
Czy dziś nie powtarza się historia tego fragmentu Ewangelii? Jezus stale przechodzi koło nas z niewidzialnym królestwem. Przychodzi nieraz w chwili bardzo zwykłej, nie wtedy, kiedy się modlimy i myślimy o Nim.
Kiedy Jezus przechodził koło rybaków galilejskich? Nie wtedy, kiedy się modlili, śpiewali psalmy, ale wtedy, kiedy mieli ręce zajęte i brudne codzienną pracą, płukali sieci  z mułu, zarzucali je do wody.
Czy nie zdumiewa nas, że ta harówka, codzienna praca nie ogłupiła ich do reszty? Potrafili przecież, nie na modlitwie, ale przy ciężkiej pracy, dostrzec, dosłyszeć i posłuchać Pana Jezusa.
Ks. Jan Twardowski

Komentarz:

„Jezus zaś, odwróciwszy się i ujrzawszy, że oni idą za Nim rzekł do nich: „Czego szukacie?”. Oni powiedzieli do Niego: „Rabbi!- to znaczy Nauczycielu- gdzie mieszkasz?” odpowiedział im: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego.”
Mieszkać z kimś to przebywać z nim. Kiedy mieszkamy z Jezusem? Wtedy, kiedy modlimy się, przyjmujemy Komunie Świętą. Na pytanie uczniów Jezus odpowiedział nieoczekiwanie: „Chodźcie, a zobaczycie”. Nie odpowiedział: „Mieszkam przy ulicy Kamiennej”, albo „U garncarza jako cichy lokator”, „Na wzgórzu Mojżesza z widokiem na Jerozolimę”.
Żeby poznać Jezusa trzeba ruszyć się z miejsca i szukać ludzi, w których On mieszka.
Przebywać z Jezusem to być z Nim nie tylko w stajence betlejemskiej, na pustyni, gdzie przeszkadza diabeł, na weselu, w Jordanie, gdzie stanął po stronie grzeszników, a nie tych, którzy uważają się za czystych, pod krzyżem, w niebie, blisko tabernakulum, ale wśród tych, w których On przebywa.
Najtrudniej jest być z Jezusem na co dzień.
Ks. Jan Twardowski