Istota i cel RSM-u
Ruch czerpie swoją inspirację z duchowości i charyzmatu Ojca Jana Leona Dehon, który rozkochany był w Sercu Boga – w miłości Boga. Tylko ponowne odkrycie miłości Boga może odrodzić świat i ludzkie społeczności „Idźcie, dajcie poznać światu miłość Najświętszego Serca Jezusowego” – mówi O. Dehon. Za wzorem Ojca Dehona, pragniemy i my skierować wzrok młodych w stronę Odwiecznej Miłości, aby tym samym mogli odważnie, w sobie i w świecie, „budować cywilizację miłości”.
Członkowie RSM-u mają uczyć się miłości ewangelicznej, trwać w jedności z Nią (poprzez: Eucharystię, adorację, modlitwę, praktykę sakramentów świętych, czytanie i medytację Słowa Bożego) oraz czynnie ją praktykować (w ramach działań wspólnoty RSM oraz w swym życiu osobistym). Wezwaniu do „budowania cywilizacji miłości” należy rozumieć jako zobowiązanie do bardzo autentycznego życia Ewangelią Chrystusa, do pełnego i autentycznego daru z siebie. Życie członków Ruchu winno być inspirowane miłością do Chrystusa. Ta miłość będzie nieraz wzywała do bardzo zdecydowanej postawy i do opowiadania się po stronie Chrystusa wbrew obiegowym i modnym definicjom ludzkiego życia.
„Zasadniczym celem Ruchu jest „budowanie cywilizacji miłości” (poprzez dzieła miłości i otwartości na Boże działanie). Zadaniem Ruchu jest, zatem stałe pogłębianie u ludzi młodych wiary i miłości do Chrystusa. Poprzez pielęgnowanie ducha miłości do Boga i wszystkich ludzi, Ruch pragnie włączyć się w nurt zadośćuczynienia za grzechy świata. Środkiem jest formacja ludzka, duchowa i religijna młodzieży do dojrzalej postawy chrześcijańskiej inspirowanej Ewangelią, a także formacja do aktywnego udziału w apostolskim życiu Kościoła” (ze Statutu Ruchu Sercańskiej Młodzieży).
Członkowie Ruchu mają podejmować autentyczną troskę o to, aby łączyć w swym życiu dwa nierozerwalne wymiary wiary: miłość do Chrystusa (pogłębiana praktyka nabożeństwa do Serca Chrystusa, życie Eucharystią) i miłość do ludzi (czynne zaangażowanie na rzecz dobra innych, sprawiedliwości, kultury). Wszystko czynić w duchu ofiarnej i czystej miłości, wszystko z inspiracji miłości, wszystko dla Miłości, którą jest Bóg. Jemu oddawać siebie, swoje czyny, prace, modlitwy, cierpienia i problemy (osobiste, rodzinne, zawodowe…) – to istota bycia członkiem Ruchu Sercańskiej Rodziny.
Tylko dzięki pogłębianiu miłości do Chrystusa można mieć gorliwość i zapał. Tylko miłość może skutecznie przemieniać uwikłany w niesprawiedliwość i nienawiść nasz świat. Młodzież sercańska pragnie żyć tym ideałem, wprowadzając w życie konkretne praktyki i czyny chrześcijańskiej miłości. Cywilizację miłości tworzy się bowiem przez codzienną modlitwę, rzetelność w nauce i w pracy, punktualność, solidność, kierowanie się sumieniem, wrażliwość na potrzeby drugich ludzi. Potrzebny jest dar serca, dar czasu, dar swoich umiejętności dla dobra innych i dla chwały Bożej. W całym swym życiu i działaniu młodzież sercańska winna kierować się duchem ofiarnej, czynnej i praktycznej miłości, otwartości na Boże działanie w życiu każdego człowieka. Członkowie Ruchu winni podejmować możliwe i potrzebne dzieła formacji duchowej i religijnej, dzieła charytatywne i społeczne. Winni być otwarci na każdą współpracę z innymi ruchami katolickimi i grupami działającymi w danej parafii, zawsze przy współpracy i kierownictwie księży i animatorów.
Otwartość na Miłość Chrystusa, to klucz do zrozumienia sensu swego życia, swego powołania, poradzenia sobie z własnymi trudnościami, cierpieniami, upokorzeniami. Człowiek młody, który uwierzył miłości Chrystusa będzie zdolny do czynnej miłości, nie będzie się zasklepiał w sobie, nie będzie pozostawał w obszarze emocjonalnej i zmysłowej miłości. Na tym polega dojrzała postawa chrześcijańska. Człowiek, który szczerze i autentycznie kocha Chrystusa jest przemieniany Jego miłością, a równocześnie jest „budowniczym” nowego, zjednoczonego świata..
ks. Tadeusz Michałek SCJ
